Epilepsie is een kwaal die regelmatig voorkomt bij honden. Deze aandoening gaat gepaard met specifieke epileptische aanvallen, welke als erg naar kunnen worden ervaren, vooral wanneer het nog niet helemaal duidelijk is dat de hond hieraan lijdt. Maar het is goed mogelijk om epilepsie te behandelen en deze momenten te beperken in intensiteit.
Wat is epilepsie precies?
De hersenen bestaan uit miljarden zenuwcellen welke constant elektrische seintjes aan elkaar doorgeven, die zorgen dat de hond normaal kan functioneren. Bij epilepsie treden tijdelijke verstoringen op en ontstaat er een soort van kortsluiting in de hersenen. Dit uit zich in verschillende typen toevallen die op dat moment plaatsvinden, die wat kunnen verschillen per specifieke hond.
Wat zijn de oorzaken van epilepsie?
Epilepsie kan worden opgedeeld in primaire- en secundaire epilepsie.
Primaire epilepsie
De aanvallen bij primaire epilepsie treden op zonder dat daar een aanwijsbare aandoening voor is in het lichaam. Na aanvullend onderzoek valt er dan geen aantoonbare oorzaak te vinden wat deze aanvallen tot stand laat komen, iets wat wel het geval is bij secundaire epilepsie.
- Inleidende fase
Epileptische aanvallen treden het vaakst op wanneer de hond in een rusttoestand verkeert. Hierdoor is het in meerdere gevallen moeilijk deze te herkennen. Ze kunnen wat rustig of onrustig worden in de aanloop naar de aanval en suffig uit hun ogen beginnen te kijken bijvoorbeeld. - Ictur
De volgende verschijnselen kunnen optreden bij een daadwerkelijke aanval:- Bewusteloosheid
- Omvallen
- Verkrampingen over het hele lichaam
- Janken en/of piepen
- Schuimbekken
- Klapperen met kaken
- Het laten lopen van de urine
Deze aanval kan enkele minuten duren en is erg naar om te zien. Onthoud dat uw hond na de aanval geen herinneringen overhoudt aan de daadwerkelijk aanval en wanneer de aanval plaatsvindt niet bij bewustzijn is. We noemen het een status epilepticus wanneer de aanval langer dan 10 minuten duurt. Bel ons in dit geval direct op!
- Post-ictale fase
De hond gedraagt zich in deze fase vaak onrustig en afwijkend, kan veel piepen en onherkenbaar gedrag vertonen. Dit kan snel voorbij zijn, maar ook enkele dagen duren. Hier is het bewustzijn nog steeds verminderd, maar de hond lijdt hier niet en ook dit zal hij/zij naderhand niet meer herinneren.
Wat moet ik doen als mijn hond een epileptische aanval heeft?
Wanneer een epileptische aanval begint, kan deze niet worden tegengehouden. De hond is qua bewustheid niet aanwezig.
- Blijf rustig
- Raak de hond niet aan. Hij of zij kan per ongeluk bijten, krabben of verwonden
- Geef geen medicatie via de bek
- Noteer wat er gebeurt en hoelang het duurt. Filmen is altijd goed om beeldmateriaal voor de dierenarts te hebben
- Neem contact met ons op wanneer het langer dan 10 minuten duurt
Behandeling van epilepsie
Wanneer aanvallen toenemen in frequentie of hevigheid, is het verstandig om te gaan kijken naar medicatie. In andere gevallen is dit niet nodig, soms is het een jaarlijks terugkerend iets. Soms is het een eenmalige aanval door het hele hondenleven heen. Wanneer de frequentie toeneemt naar eens elke paar maanden, is het belangrijk om met ons te overleggen wat de vervolgstappen zijn.
Een behandeling aan de hand van medicatie heeft als doel om de tussenpozen tussen aanvallen te verlengen, de aanvallen zelf in tijd te reduceren en de heftigheid van de aanvallen te verminderen.
Het is heel normaal voor een hond met epilepsie om net zo oud te worden als gezonde honden. Alleen de aanvallen zijn afwijkend ter vergelijking tot het leven van een gezonde hond. Het is zeldzaam dat medicatie niet aanslaat en de aanvallen verergeren of toenemen in frequentie. In dit geval overleggen we wat hierin de beste opties zijn.
Verder belangrijk bij epilepsie
Het is belangrijk om de aanvallen te noteren wanneer er epilepsieaanvallen plaatsvinden. Doe dit in een soort van dagboek, waar u de aanvallen bijhoudt en verschillende gegevens noteert:
- De datum van de aanval
- De duur van de aanval
- De verschijnselen
Epilepsie is een nare aandoening en kan eng en naar zijn wanneer de aanvallen plaatsvinden. Maar hou altijd in het achterhoofd dat de hond zich niets herinnert van de aanvallen en hier geen pijn ervaart. Ook kan de hond verder een normaal leven leiden en verkort epilepsie over het algemeen de levensverwachting niet.